Een droef huishoudelijk bericht. Toplapje moet het voortaan stellen zonder de supervisie van aaibaarheidsdeskundige Jesse. Deze zonaanbidder lag vaak op een stapel lapjes, vooral als dat niet mocht, of op schoot als dat niet handig was met naaien.
Maar meestal zat hij onopvallend ergens in de buurt, met als levensdoel: de baas (dat was ik dan) gezelschap houden. Intussen hield hij strak de kwaliteit van de naaisels in de gaten en corrigeerde de machine als die te hard snorde. Rrrrrr, kijk, zó doe je dat, spinnen.
Vandaag ging hij zomaar ineens dood, mijn supercyper. Dag Jesse, en dankjewel voor alles.
Hier overstemde hij de naaimachine


lijn
18-06-2010 at 16:46
Potverdrie Lianne.
Een weblog is geen weblog als er niet iets over katten opstaat, maar dit is niet de bedoeling. Bah.
Anita
18-06-2010 at 20:45
Zo’n mooi, jong beestje nog… Nu ik het lees ben ik er weer stil van.
Carla
22-06-2010 at 21:16
Wat droevig. Wat zul je je maatje missen Lianne.
Ik heb ook zo’n “coordinator” in huis die alles checked en ik zou me ook vreselijk voelen als hij er ineens niet meer was.
Sterkte met dit verlies.