Ja, op de groei want mamma gaat volgend jaar als Topmanneke alweer een halve meter groter is, niet nog eens aan de gang.
Topman bij de brandweer
Dat was een echte held
De burgemeester heeft hem
een medaille opgespeld
Want altijd als je riep
Er is wat aan de hand
Dan kwam hij met zijn wagen
en dan bluste hij de brand
Ta tu ta tu
Ta tu taa
Ta tu taa
(et cetera)
 Vanmorgen begon ik met een uiltje voor Laura want daar had ze recht op. 't Beest vloog stante pede van mijn handpalm naar de palmplant. |
 Topmanneke greep zijn viltstiften en koos zijn Lieflinkskleur. "Ik ga ook een uil tekenen", verklaarde hij monter. "Hoe ziet een uil er eigenlijk uit?" (kijk eens achter je, schat) |
 Daar klom hij al achter de tekentafel. Een kop, een lijf, vleugels, voetjes, oren-nee-pluimpjes, ogen en een navel. Snavel. Zo kon de uil er wel mee door. |
 Een halfuurtje later - de ontwerper was intussen maar wat brandjes gaan blussen - vloog de Topmanneke(TM)-uil onder het naaimachien vandaan. Houd dat Manneke en zijn ontwerpen in de gaten, daar gaan we nog meer van horen. |
Als je er lang naar kijkt, zie je de Mona Lisa in 3D. Ofzo.
En on cue zijn ze daar: de losse eindjes. Zo had ik hiero nog een ellenlange Ellevill-draagdoek van Marlies. Mocht ik bijna niks mee doen, behalve er een eindje afhalen, zodat ze geen kilometer doek overhoudt als ze haar uk erin geknoopt heeft.
Beetje een los eindje knippen en afzomen. Vinden we saai hiero bij v/h fa. Toplap. Daar moest iets bij. Niet aan Marlies vertellen (vandaar de schutkleur)
Net nu Topmanneke zelfstandig kan ontwerpen. Hier een zelfportret van hem.
Soms beloof ik iets, en soms iets stoms. Zo zei ik pas nog dat Toplapje weer opdrachten ging doen. Vanaf ongeveer nu. Prompt begonnen jullie me weer te mailen voor doeken, tassen en beesten. Wat leuk, wat eervol, wat geweldig, wat zou ik graag iets moois maken voor jullie allemaal.
Maar, diepe zucht: dat lukt me gewoon niet. De Reuzin.nl heeft het, hiep hiep hoera, best druk met schrijf- en redactie- en communicatiewerk en dat is óók leuk. En ongeveer tien keer zo lucratief. Verder gaat mijn tijd op aan het Topmannetje, banenjacht (want freelancen is leuk en stoer, maar ik word zo zenuwachtig als ik niet weet waar ik volgende maand de huur nu weer eens van zal betalen), en gewoon een beetje overeind blijven.
Dus jongens, meiden vooral, sorry. Als je mij de laatste tijd gemaild hebt, krijg je binnenkort een antwoord met deze strekking. Lopende opdrachten maak ik heus af. Maar de Toplapjes-winkel gaat definitief dicht.
Natuurlijk blijf ik wel lapjes maken en aan jullie laten zien. Maar gewoon omdat ik daar zin in heb, er iemand jarig is, of omdat Topmanneke weer om een verkleedpakje zeurt. Ik hoop dat jullie gezellig mee blijven kijken hier.
En mocht jij of jij of jij mij morgen een saaie goedverdienende baan en bijpassend huis aanbieden, dan is alles anders en pakken we de draadjes misschien wel gewoon weer op. Voor nu: dank voor alle klandizie, goeie ideeën, geduld en nou ja, alles! Tot gauw!
Nou toen was ie dus vier, dat Topmanneke van mij. En dat is een week hard werken voor een zelfbenoemd beroepsuitsloofzelfmaakmamma, kan ik u vertellen. Nu Topmanneke innig tevreden is gaan slapen, dromend van zijn cadeautjes en nadenkend of hij al wel naar school durft, zijn de thee en de restanten chocoladetaart voorlopig het laatste dat ik zelf maak.
Het feestvarken ontwierp zelf zijn shirt, zoals altijd. Hij bestelde er een prinses op. Toen heb ik die ridder er maar bij gepraat, want hij zocht ook al een roze-paars lapje uit voor zijn verjaarsbroek, en in combinatie met zo’n op-de-groei-shirt-is-dat-nou-een-jurkje met alleen een roze prinses zou niemand meer geloven dat het hier echt een topmanneke betrof.
Die verkleedkleren, die ken je al (op de kok, de koning en de ridder na dan, wie weet volgen er nog wel foto’s, ja, wie weet). Maar ze hebben nu allemaal hun eigen zakje in de grote schatkist ipv allemaal een plekje in een knoedel ergens op de vloer of achter de bank of tussen de pannen ofzo. Ja hee, ik mag zelf ook wel iets hebben aan zo’n cadeau.
Nu moet deze verwende kleuter alleen nog een schooltas, maar dat kan wachten want wat dacht u, ook hij beschikt inmiddels over een aardige tassenstash dus die schoolbeker en die banaan krijgt ie heus wel mee, maandag.
En dan trekken we volgende week (ja zo voorlopig is dat ‘voorlopig’ uit de eerste zin) wel weer eens wat dingen voor jou en jou en jou vanonder het machien. Best wel weer zin in. Maar nu thee. En meer taart.
En wat zeg je dan, als je 't cadeautje uitpakt? Dan zeg je "Ik heb al een tas" en gooit deze aan de kant. Kínderen.
Iedereen is maar jarig in januari, kent u dat? Komende week gaat bijvoorbeeld de vlag in Top voor Topmanneke – vier wordt ie! Vier! Jaar! Hij mag naar school! Mens, ik ben gisteren bevallen! – maar eerst nog even wat andere kindjes. En grote mensen maar die krijgen een boek.
Raphaël werd ook vier. En mag ook naar school. Met een banaan en een beker. Dat werd dus weer eens een tas, met een lekkendeschoolbekerveilige binnenkant – tafelzeil, hoe hebben we ooit zonder gekund - en een klasgenootjesvergissingswerende buitenkant.
Geeft niks, zei zijn moeder, dan neem ik 'm wel. En toen kwam alles toch nog goed.
Hij bestelde er ook een rode baard bij, maar die laat ie maar mooi zelf staan.
De vakantie was leuk, dank u. En – goed nieuws! Goed nieuws! – ik denk dat Toplapje in februari weer verzoeken gaat verwerken.
Tot dan mag je nog even meegenieten van de verkleedpartijen van ons eigenste Topmanneke. Vandaag werd hij piraat. Hoed, ooglapje, giletje, rafelbroek, riem, zwaard. Deze stoere zeebonk bouwde het grote bed om tot nog groter schip. Met een zeil met zoete hippiekonijntjes. Dat dan weer wel.
Visagie: Topmanneke
Sinterklaas mag dan terug naar Spanje zijn gevaren, of terug in het Grote Verhalenboek zijn gekropen, de Sintstemming zit er bij Topmanneke nog stevig in. Tja, wat doet de naaipiet dan, op een regenachtige donderdagmiddag, terwijl TopPiet alvast de pepernoten in d’een of and’re hoek strooit (koekoek).
't Was een trui, eerst. Een grotemensentrui. De mouwen werden beenwarmers en uit de rest kon net een rugzak. Schoudertas. Rugzak...
Francis is een danseresje
Francis zit op echt ballet
En ze leert in ieder lesje
Waar je dan je voeten zet
Francis kan al heel veel pasjes
Sinterklaas denkt toch: ocharm
Danseresjes moeten tasjes
En hun benen moeten warm.
Rits open, rugzak open...
Rits dicht, schoudertas dicht.
![](http://lh6.ggpht.com/_qi3s3yoPwGo/TEFW8LwMBUI/AAAAAAAAB2w/wjqloS2Qu7g/s128/P7170143.JPG")
